Serwisy

Rozmaitości

Lilias Torrance - Newton

“Niemożliwe jest namalowanie portretu od razu. Wymaga to sporo czasu. Jeszcze zanim zacznę pierwszy szkic, muszę się zastanowić jaka poza będzie najlepsza, najbardziej atrakcyjna dla danej osoby. Szkicuję więc postać wiele razy. A kiedy robię kolejny szkic, mój model wreszcie się rozluźnia i wtedy odnajduję prawdę o nim, której nie sposób uchwycić przy pierwszym spotkaniu.”(Lilias Torrance Newton, 1957)

1896 - 1980
Lilias Torrance Newton była niewątpliwie najbardziej płodną malarką-portrecistką w historii Kanady. Namalowała ok. 300 portretów, wśród których są m. in. jej przyjaciele, znani malarze oraz wiele osobistości z różnych dziedzin życia.

Najmłodsze dziecko i jedyna córka Mary Alice Stewart i Forbes Torrance, urodziła się w Lachine, Quebec 3 listopada 1896r.
Bardzo wcześnie zaczęła interesować się sztuką. Jej ojciec był poetą i rysownikiem - amatorem. Lilias była jeszcze niemowlęciem, kiedy osierocił rodzinę. Ale pozostawił po sobie sporo swoich rysunków, które mała dziewczynka pilnie studiowała.
Widząc jej zainteresowanie sztuką, matka zapewniła jej zajęcia z malarstwa w Montreal Art Association, a kiedy mała skończyła 12 lat została regularną uczennicą montrealskiej “Miss Edgar’s & Miss Cramp’s School”.

Cztery lata później jej edukacją zajął się, znany już wówczas malarz i nauczyciel, dyrektor Montreal Art Association, Wiliam Brymner.
Już na pierwszym roku Lilias otrzymała, z racji swojego talentu i zaangażowania, aż dwa stypendia, co pozwoliło jej kontynuować studia.
Niestety przyszła I wojna światowa.
Lilias wyjechała do Londynu w Anglii, żeby tam, jako woluntariuszka pracować w organizacji Czerwonego Krzyża i jednocześnie uczyć się malarstwa pod kierunkiem artysty, urodzonego w Polsce, Alfreda Wolmarka.
Po powrocie do Kanady w 1919 r. kontynuowała studia w Montreal Art Association.

W maju 1920 roku Lilias wraz z innymi absolwentami tej uczelni ( m.in. Prudence Heward, A.Y. Jackson i Sarah Robertson) wynajęła studio na Beaver Hall Hill w Montrealu, w celu wzajemnego wspierania się i organizowania wystaw.
Grupa współpracowała coprawda ze sobą tylko półtora roku, ale zaznaczyła się w kanadyjskiej historii sztuki jako “Beaver Hall Group”. Była to oczywiście mniej znana grupa malarzy niż Grupa Siedmiu, różniła się też tym, że skupiała w sobie i kobiety (co w tych czasach było prawie nie do pomyślenia!) i mężczyzn (Grupę Siedmiu tworzyli wyłącznie meżczyźni) oraz nie narzucala ograniczeń co do tematów prac malarskich (Grupa Siedmiu to przede wszystkim pejzażyści), traktując na równi portrecistów i pejzażystów.

W roku 1921 Lilias wychodzi zamąż za Fredericka G. Newtona, brokera giełdowego. Nie przestaje malować, a jej prace bardzo chętnie wystawiane są w wielu znakomitych salach wystawowych.. Nawet National Gallery of Canada zakupiło jej kilka prac.

W 1923 roku Lilias wraca do Europy, żeby tam kontynuować studia malarskie. Jedzie do Paryża i pracuje pod okiem sławnego w owym czasie malarza, Alexandra Jakowlewa, rosyjskiego mistrza pędzla, który namawia ja do wystawienia swoich prac w Paryskim Salonie. Za portret tam wystawiony a zatytułowany “Denise” Lilias otrzymuje pierwszą nagrodę, co dało jej rozgłos na całym świecie. W Kanadzie, po jej powrocie i w wielu innych krajach galerie zaczęły się ubiegać o możliwość wystawienia jej prac.

W 1926 r. Lilias rodzi swe jedyne dziecko, syna. Nazywa go imieniem Forbes, po swoim ojcu. W rodzinie wszystko układa się wspaniale, ale przychodzi rok 1929 i wielki kryzys gospodarczy w wyniku którego mąż Lilias popada w ogromne kłopoty finansowe. Zostawia żonę i dziecko. Konsekwencją jest rozwód w 1933 r. Lilias zostaje sama, mając na utrzymaniu siedmioletniego synka. Na utrzymanie zarabia ucząc prywatnie malarstwa.
Na szczęście wśród kanadyjskich elit wzrosło jakby zapotrzebowanie na portretowanie się. A Lilias wykorzystując tę modę staje się profesjonalnym malarzem portretów. Dla niej nastał więc czas sławy i prosperity. Szybko zdobywa miano najlepszej portrecistki w Kanadzie. Jest wprost rozrywana. Ukoronowaniem tego jest oficjalne zlecenie na malowanie portretu królowej Elżbiety i Księcia Filipa w 1957 r. Była pierwszą Kanadyjką, która to zrobiła.
Wraz z wieloma innymi malarzami jest członkiem - założycielem Canadian Group of Painters.

W 1937 r. zostaje członkiem Royal Canadian Academy jako trzecia kobieta w historii tej szacownej instytucji.

Ok. r. 1940 rezygnuje z uczenia, ze względu na zdrowie, które coraz bardziej się pogarsza.
W 1972 r. otrzymuje tytuł doktor honoris Causa na University of Toronto.

Do połowy lat 70-tych jeszcze bardzo intensywnie maluje, pomimo, że ze zdrowiem ma coraz większe kłopoty. Jednak choroba przykuwa ją wkrótce do łóżka i 10 stycznia 1980r umiera w Cowansville, w prowicji Quebec.

______________________________
Opracowała: Emilia Turkiewicz
Na podstawie kilku stron internetowych.
(portret skopiowany ze strony: http://www.wetcanvas.com/Community/images/09-Aug-2007/20772-LiliasSP.jpg )

Komentarze sa zamkniete.